“Memoria koppelt twee fascinaties van mij aan elkaar: slow cinema en een grote rol voor sound design. Ik heb altijd een haat-liefdeverhouding gehad met slow cinema. Waarom zou je een shot zo lang laten staan dat je als kijker eigenlijk al afgeleid raakt en over andere dingen gaat nadenken? Ik begreep die keuzes vaak niet en werd daarbij geconfronteerd met mijn toch al korte concentratievermogen. En als maker die veel bezig is met thema’s als verstilling, mindfulness en aandacht, klinkt dit misschien gek. Misschien is goed sound design, zoals in Memoria, juist de manier om slowcinema-films betekenisvoller en draaglijker te maken. In Memoria merk je wat er ontstaat wanneer je niet de volledige aandacht van de kijker vult met visueel spektakel. Juist wanneer het beeld even stilstaat, wordt krachtige rol van sound design duidelijk: het creëren van atmosfeer en impact, maar ook de tijdsperceptie van de kijker beïnvloeden. Naast het samen kijken naar Memoria wil ik veel voorbeelden laten zien en horen van (slowcinema-)films met unieke sounddesignconcepten en luisterervaringen, om je zintuigen op scherp te zetten.”
MEMORIA
Van de met de Gouden Palm bekroonde regisseur Apichatpong Weerasethakul, met in de hoofdrol Academy Award-winnares Tilda Swinton, komt een intrigerend drama over een Schotse vrouw die, nadat ze bij het aanbreken van de dag een luide ‘knal’ hoort, tijdens haar reis door de jungles van Colombia een mysterieuze zintuiglijke ervaring ondergaat.
KOEN VAN DRIEL
Koen is een regisseur en schrijver uit Utrecht. Als maker vertrekt hij vaak vanuit vorm om thema’s als verstilling, aandacht en perceptie te onderzoeken. In zijn films richt Koen zich meer op het hoe dan op het wat, en zijn creatieve proces begint dan ook vaak bij een visueel of auditief concept of experiment. Zo vertelt hij bijvoorbeeld een verhaal vanuit de ogen (of oren) van een geluidsman, of dompelt hij de kijker onder in een wereld waarin een oorverdovende zandstorm raast.Vanuit zijn achtergrond in sound design en zijn interesse in mindfulness staat de ervaring van de film centraal in zijn werk. Hij ziet het als een uitdaging om de kijker tijdens het kijken volledig zintuiglijk onder te dompelen in het perspectief van de personages. Zijn films nemen de tijd en nodigen het publiek uit om met gescherpte oren de bioscoop te verlaten, in de hoop dat die aandacht ook wordt meegenomen naar de wereld daarbuiten