Programmeur Sarie in Cannes
Het Filmfestival van Cannes is een absolute rollercoaster voor de zintuigen. Vanaf acht uur ’s ochtends tot diep in de nacht wordt het straatbeeld gedomineerd door mensen in adembenemende galakleding, steevast achtervolgd door cameraploegen. Het is een magische, ietwat surrealistische bubbel waar de tijd geen grip op lijkt te hebben.
Om dit tempo vol te houden, is er één gouden regel: de ochtend móét beginnen met een goede, sterke kop koffie. De nachten zijn kort, maar die gemiste slaap ga je natuurlijk niet inhalen tijdens de film. Er is simpelweg te veel moois te zien.
En wat maakt Cannes extra magisch? In de donkere filmzaal zitten en beseffen dat je de ruimte deelt met wereldsterren. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, zit je daar film te kijken in het gezelschap van Adele Exarchopoulos, Gillian Anderson, Miles Teller, Demi Moore, Cate Blanchett en Adam Driver.
Dat kijken werd dit jaar beloond met een paar ontzettend indrukwekkende titels. Grote indruk maakten films als Gentle Monster, All of the Sudden, Teenage Sex and Death at Camp Miasma en Fatherland. Maar de grootste verrassing van het festival diende zich al heel vroeg aan. Om half negen 's ochtends, met de koffie nog vers in de hand, werd ik compleet weggeblazen door Club Kid. Een geweldige film met een waanzinnige soundtrack die de toon voor de rest van de dag zette.
Cannes is slopend, glamoureus en doordrenkt van pure liefde voor cinema. Ik zou het voor geen goud willen missen!
