Tekkonkinkreet

Welkom in Treasure Town. Een stad met een zeker “je ne sais quoi”, een soort “never-never land”. In deze koortsachtige, grootstedelijke omgeving volgen we Black en White. De twee weeskinderen dwalen door de surrealistische asfaltjungle. Black is roekeloos, gevaarlijk zelfs en weigert zich in te tomen. Hij is een straatjochie eerste klas. White daarentegen is de dromerige onschuld zelve en lijkt onaangetast door het vuil van de stad. Samen noemen ze zich “The Cats” en vormen ze een onafscheidelijk duo dat heerst over de steegjes en daken van Treasure Town. Tot yakuza, kapitalisme, corrupte figuren en hun eigen innerlijke demonen hun band (en de stad) dreigen uiteen te scheuren. Terwijl de seizoenen verstrijken, groeit het geweld, heerst de chaos en glijdt Black langzaam af in waanzin. Staat Treasure Town op het punt zichzelf te verslinden?

Michael Arias begon als VFX-artist geïnspireerd door de legendarische Douglas Trumbull, maar kon nooit voorspellen dat hij de eerste niet-Japanse regisseur zou worden van een grote animefilm. En wat een entree! Tekkonkinkreet leent zijn verhaal (en look) van de gelijknamige manga van Taiyo Matsumoto. Het heeft alles van een bruisend coming-of-ageverhaal, maar voegt daar een grote portie chaos aan toe. Arias gebruikte heel wat filmische technieken uit live-actionfilms, zoals handheld camera’s en lange tracking shots. Dat combineerde hij met de experimenteedrift die animefans gewend zijn van Studio 4°C. Het resultaat is een overdonderende zintuiglijke ervaringen die invloeden van Masaaki Yuasa, Moebius en street art kanaliseert tot een emotionele waarschuwing voor de moderne metropool. Dit is misschien wel de wildste citytrip die je kunt beleven, en je hoeft er niet eens je stoel voor uit.