Memories

Dit anthologieproject van Katsuhiro Ōtomo (regisseur van de wereldwijde animedoorbraak Akira, 1988), gebaseerd op drie van zijn mangaverhalen, is een samenballing van toptalent uit de jaren negentig. Uitschieter Magnetic Rose is geregisseerd door Kōji Morimoto (medeoprichter van Studio 4°C en animatieregisseur van Masaaki Yuasa’s Mind Game, 2004) naar een scenario van Satoshi Kon (regisseur Paprika, 2006) en met een uitzonderlijke score door Yoko Kanno, die Puccini’s Madame Butterfly bewerkte voor het ruimtetijdperk.

Die muziek speelt ook een inhoudelijke rol, wanneer vier ruimtevuilnisophalers een noodsignaal onderzoeken dat afkomstig blijkt van een getraumatiseerde operadiva, die zich heeft opgesloten in haar holografische herinneringen, die – à la Tarkovski’s Solaris (1972) – voor de hulpvaardige bezoekers veranderen in een zinsbegoochelende nachtmerrie.

Het wonderlijkste aan de veel luchtiger opvolger Stink Bomb van studio Madhouse, over een eenvoudige laboratoriummedewerker die onwetend, door een toevallige combinatie van medicijnen, een chemisch massavernietigingswapen is geworden, is de inspiratie door een waargebeurd verhaal (zoek: ‘Gloria Ramirez’). Geregisseerd door Tensai Okamura (bekend van series als Wolf’s Rain, 2003) met scenario van Ōtomo zelf.

Korte afsluiter Cannon Fodder, ook van Studio 4°C en met regie en scenario van Ōtomo, valt vooral op door de nauwelijks onderbroken take waarin deze steampunk-animatie is vormgegeven. Het biedt een gevoel van overzicht van deze Europees aandoende maatschappij, die geheel is gebaseerd op het afschieten van enorme kanonnen op een al dan niet werkelijk bestaande vijand. Met – als belangrijkste gemene deler in dit gevarieerde drieluik – ook hier weer een alledaagse arbeider die dreigt te worden vermorzeld door de machinaties van een zwaarbewapende macht.