filmeducatie bij Natlab

Interview met Yves

Bij Natlab ontdekken kinderen en jongeren hoe film verhalen vertelt, emoties oproept en je blik op de wereld kan veranderen. Met ons educatieprogramma bereiken we inmiddels meer dan 6.500 leerlingen. Dat vinden we belangrijk: door films te kijken, te bespreken en zelf te maken, leren zij bewuster omgaan met de beelden die ze dagelijks zien. Maak kennis met Yves, die zich bij Natlab inzet voor filmeducatie en vertelt waarom film zoveel kan betekenen voor jonge kijkers.

Wat is de eerste film die je je kunt herinneren in de bioscoop te hebben gezien?

De eerste film die ik in de bios zag, was de Disney-klassieker Frank en Frey (The Fox and the Hound). Al is die nooit zo’n grote klassieker geworden als veel andere Disney-films. En dat is onterecht! Het is een hele mooie film, niet alleen qua animatiestijl, maar ook omdat hij niet helemaal eindigt met een happy end.

Fun fact: ik heb deze film gezien in het gebouw waar nu Filmtheater de Nieuwe Scène in Venlo zit, het andere filmtheater waar ik werk. Vroeger zat daar de commerciële bioscoop De Scène. Nog een fun fact: mijn vader en ik zaten als enigen in de zaal, want het was een warme zomerdag. En een derde: de operateur heeft de film speciaal voor ons gepauzeerd, omdat ik (lees: mijn vader) een snackje wilde kopen. Dat mocht gelukkig!

Deze film heeft mij al op jonge leeftijd, een jaar of zeven of acht, geleerd dat films mogen schuren. Zeker ook kinderfilms. Ze mogen kinderen leren omgaan met heftige emoties, met verlies en met de oneerlijkheid van het leven.

Waarom is film volgens jou een belangrijk medium voor jongeren?

In filmeducatieland hebben we het, als we over film praten, altijd over bewegend beeld. En dan bedoelen we álle vormen: van ultrakorte TikToks van een paar seconden tot een meesterwerk van een bioscoopfilm van drieënhalf uur, en alles daartussenin.

Bewegend beeld is interessant omdat het je, als het goed gemaakt is, meteen kan pakken en meenemen in een verhaal. Of het nu kort of lang is: je wordt vaak bespeeld en iemand anders bepaalt deels wat je voelt of denkt.

Het is niet alleen leuk om de trucs van een ‘filmillusionist’ te ontrafelen. Het is ook goed om stil te staan bij wat je denkt en voelt wanneer bewegend beeld impact op je heeft gemaakt. En vooral om te proberen te doorgronden waarom dat is gebeurd. Bedenk: het is iemand anders die aan de touwtjes trekt!

Hoe krijg je jongeren enthousiast over film en storytelling?

Als het goed is, hoef ik dat niet alleen te doen. Ik probeer natuurlijk bewegend beeld te selecteren dat het meeste werk al doet. Dan hoef ik alleen nog interessante vragen te bedenken of het kijkpubliek een paar pakkende oneliners mee te geven die beklijven en de jongeren nooit meer loslaten.

Verder probeer ik zoveel mogelijk maakprogramma’s te bedenken of in te kopen. Wanneer jongeren op de stoel van de maker gaan zitten, voelen en beleven ze welke macht en invloed een filmmaker kán hebben.

Wat hoop je te bereiken bij Natlab?

Ik hoop nog meer schoolklassen, kinderen, jongeren, leerlingen, docenten, ouders, verzorgers en onderwijsprofessionals naar Natlab te lokken. Denk bijvoorbeeld ook aan studenten van lerarenopleidingen in de omgeving.

Film is niet alleen een leuke en leerzame bezigheid. Het is ook een heel nuttig middel dat het onderwijs enorm kan versterken en je als mens veel kan leren. Film kan lesstof die toch al behandeld moet worden veel beter laten beklijven.

En een van de meest menselijke eigenschappen is het doorgeven van verhalen. Filmmakers en andere makers van bewegend beeld doen niet anders. Ook binnen het onderwijs is het doorgeven van verhalen een belangrijk doel.

Het fijne aan verhalen is dat de ontvanger deels zelf kan bepalen wat daaruit voor hem, haar of hen van waarde is. Iedereen neemt iets anders mee uit een verhaal. Maar dat is precies de waarde van een goed verhaal!

Ik kan nog veel meer zeggen, maar dat bewaar ik voor verdere gesprekken over film. Onder het genot van een kop koffie, bijvoorbeeld.

Welke film raad je aan om te gaan kijken bij Natlab?

Op dit moment zeker Naza, die moet je nu gewoon gezien hebben. Verder hou ik erg van klassiekers die hun weg terug naar het grote doek hebben gevonden, zoals onlangs Akira! Ook de avonden met Twan Arts zijn leuk en interessant om mee te maken. Schrijf in je agenda: het K-Wave-programma!

Zoete of zoute popcorn?

Dan zou ik gaan voor een blend van zoet én zout. Net als de oranje Tony’s Chocolonely werkt dat verrassend goed!